اسلامی: «دزدان خیابان جردن» از کمدی‌های رایج متمایز است

به گزارش «سراج24»؛  شامگاه  دوشنبه (بیست و سوم بهمن ماه) نمایش و نشست نقد و بررسی فیلم سینمایی «دزدان خیابان جردن » در قالب سی و پنجمین برنامه خانه فیلم فردوس با حضور  وحید اسلامی (نویسنده و کارگردان)،داریوش بابائیان (تهیه‌کننده)،محمدرضا اسماعیلی،ناصر سهرابی و نسیم فطرت (بازیگران) و محمدرضا لطفی (مجری و منتقد) در فرهنگسرای فردوس برگزار شد.

 

در ابتدای این نشست محمدرضا لطفی منتقد برنامه درباره این فیلم گفت: «دزدان خیابان جردن» اولین ساخته وحید اسلامی است. کسی که خود سال‌ها در عرصه نقدنویسی فعالیت داشته و از جامعه مطبوعات و فضای نقد وارد فیلمسازی شده است.

 

وی در ادامه افزود: شاید این فیلم در دایره نقد نگنجد و سلیقه قشر منتقد را تامین نکند. اما از چند منظر فیلم جای بررسی دارد.اولین که همین اثر با وجود تمام نقاط قوت و ضعف خود در شرایط فعلی و به نسبت خود دارد می‌فروشد و دوم اینکه معمولا منتقدانی که وارد عرصه فیلمسازی می‌شوند به سینمای هنری و یا فیلم‌های خاص گرایش دارند،اما «وحید اسلامی» برعکس این افراد به قلب سینمای بدنه و تجاری اصطلاحاً گیشه و بفروش زده است و همین جای بحث دارد. این که حتی همین اثر هم در نسخه تجاری و گیشه چقدر استاندارد است هم باز جای بحث دارد.اما به همین دو دلیل که عرض کردم دوست دارم به جای نقد پاسخ این پرسش‌ها را بگیرم.

 

 

 

 

 

 

* اسلامی: «دزدان خیابان جردن» از جنس کمدی‌های رایج متمایز است

 

در ادامه این نشست، «وحید اسلامی» در آغاز صحبت‌های خود اشاره کرد که چیزی که در ذهن من بود یک فضای خاص بود. وی در ادامه افزود: دوست داشتم از «ارنست لوبیچ» و فیلم «دردسر بهشت» او الهام بگیرم. دوست داشتم «خوب بد زشت» را در پس ذهنم داشته باشم و با همین نگاه وارد پروسه ساخت این فیلم شدم.

 

اسلامی تصریح کرد: من خودم منتقد هستم و قصد فرار از چیزی را ندارم. محصول نهایی به آن چیزی که خود می‌خواستم تبدیل نشد. فیلم ابزورد نیست و نمی‌خواهم غر بزنم و یا شانه خالی کنم.تمام ضعف‌های فیلم بر دوش من است.اما باور کنیم که فیلمسازی یک امر متغیر است که خیلی از عوامل و فاکتورها در آن دخیل هستند. یک نویسنده قطعا چیزی که در ذهن دارد را به وسیله یک قلم و یک کاغذ خلق می‌کند،اما یک فیلمساز چیزی که در ذهن دارد را به تنهایی نمی‌تواند خلق کند و خیلی چیزها هم دست او نیست.از غیب شدن چند روزه بازیگر فیلم تا عدم اجازه دادن آن‌ها برای شکستن کلیشه‌هایشان و حتی گارد بازیگرانی که نسبت به من با پیشینه منتقد داشتند و خیلی چیزهای دیگر از جمله بضاعت سینمای ایران باعث می‌شود که آن تصویر ذهنی و ایده آل فیلمساز روی پرده شکل نگیرد.

 

وی در ادامه بیان داشت: من خیلی چیزها در ذهنم داشتم که به بعضی‌هایشان رسیدم و به بعضی‌ها هم نرسیدم.شاید بخشی از این نرسیدن‌ها به تجربه کم من بازگردد و نمی‌خواهم بگویم «دزدان خیابان جردن» یک شاهکار است،خیر!فیلم مشکل دارد و در این شکی نیست،اما به جرات می‌توانم بگویم از جنس کمدی‌های رایج متمایز است.

 

* بابائیان: خود را متعلق به سینمای کودک می‌دانم

 

بنابراین گزارش، پس از صحبت‌های «وحید اسلامی» مجری و منتقد برنامه خطاب به «داریوش بابائیان» گفت که شرکت شما تفکر خاص خود را عرصه تولید فیلم دارد که ظاهراً چندان کاری به نظرات منتقدان ندارد و برای مخاطبان عام و اصطلاحاً گیشه شهرستان‌ها فیلم می‌سازد. اینکه شما بخش خصوصی هستید و با سرمایه خودتان برای قشر مورد نظرتان فیلم می‌سازید هیچ ایرادی ندارد و به هر حال قرار نیست همه نوع سلیقه‌ای را شما تامین کنید.اما با توجه به مسیری که شما امروزه در سینمای کمدی پیش گرفته‌اید دوست دارم بدانم متر و معیار شما برای انتخاب یک فیلمنامه در دفتر شکوفا فیلم چیست؟ که وی پاسخ داد: در ابتدا این نکته را بگویم که ژانر اصلی کاری من کمدی و طنز نیست.من خود را متعلق به سینمای کودک می‌دانم و قلبم برای این ژانر می‌تپد،اما این گونه در سینمای حال حاضر مرده است و رمق ندارد.

 

بابائیان تصریح کرد: من در همین وضعیت هم باز فیلم «یک فراری از بگبو» را در ژانر کودک کار کردم و اگر شرایط فراهم شود تردید نداشته باشید که اولویت اولم سینمای کودک است.اما این گونه نیست که من فقط فیلم‌های کمدی کار کنم.به جرات می‌گویم که من پرکارترین تهیه‌کننده سینمای ایران هستم.تعداد فیلم‌هایی که تولید کرده‌ام گواه این ادعاست.

 

این تهیه‌کننده در ادامه افزود: سینمای تین‌ایجری و جوانانه برای اولین بار توسط من با فیلم سینمایی «شور عشق» آغاز به کار کرد. من در کنار این فیلم‌هایی که شما می‌گویید برای گیشه شهرستان‌ها هستند که فیلم سینمایی «طبل بزرگ زیر پای چپ» را ساخته‌ام.اما همان طور که خودتان گفتید من متعلق به بخش خصوصی هستم و حیات من در بازگشت سرمایه فیلم‌هایم است.سینمای فرهنگی و هنری متعلق به دولت است. او قادر است که فیلم‌های فرهنگی بسازد،اما من برای مخاطب عام فیلم می‌سازم.بله در شرایطی مردم جامعه نیاز و احتیاج به تفریح، خندیدن و شادی دارند من فیلم کمدی می‌سازم.تعریف من با خیلی از عزیزان از سینما فرق دارد.

 

بابائیان ادامه داد: من سینما را متعلق به نیاوران و صادقیه و جردن نمی‌بینم.من سینما را متعلق به تمام مردم می‌بینم.مردمی که در یک شهر کوچک زندگی می‌کنند.افرادی که در یک شهر دور افتاده هستند. سینما متعلق به آن‌ها هم هست و برای آن‌ها هم باید فیلم ساخت.

 

وی در ادامه افزود: من دست خیلی از جوانان را گرفتم و آن‌ها را وارد سینما کردم. جوان‌گرایی خصلت من و شکوفا فیلم است و نمی خواهم بگویم که «دزدان خیابان جردن» ایده‌آل من است،اما مردم آن را دوست دارند و در حال حاضر فروش خوبی دارد.باور کنید بدترین فیلم من فروشش از بهترین و پرخرج‌ترین فیلم دولتی بیشتر بوده است.

 

 

 

*اسماعیلی: دیگر در سینما نخواهم بود

 

در ادامه این جلسه «محمدرضا لطفی» خطاب به «محمدرضا اسماعیلی» گفت: شما در تئاتر کمدی سابقه و تجربه زیاد و موفقی داری و اکثر نمایش‌هایی که اجرا کردی با استقبال فراوان مخاطبین مواجه بوده است،ضمن آنکه در تلویزیون هم به کار اجرا مشغول هستید. «دزدان خیابان جردن» اولین تجربه بازیگری شما در مدیوم سینما محسوب می‌شود.چطور شد که سر از این کار درآوردی؟ که اسماعیلی هم پاسخ داد: من نه ادا در می‌آورم و نه پز می‌دهم.من نه در سینما ادعایم می‌شود و نه چیزی از آن می دانم.در تئاتر به شدت مدعی هستم و خواهم بود،اما در مورد سینما حرفی نمی‌زنم.این را هم بگویم که دیگر در فیلم و سینما نخواهم بود و علاقه‌ای هم به آن ندارم.راستش جنس‌اش را دوست ندارم.اما چند نکته را هم بگویم.اول اینکه به زعم من اگر این فیلم می‌فروشد به دلیل قلب و دل پاک «داریوش بابائیان» است که وقتی حرف از مردم و مخاطبانش می‌زد من می‌دانم که باخلوص کامل حرف می‌زند و الکی ادعا نمی‌کند.دوم آنکه من در سینما فهمیدم که تیغ تیز سانسور تمام شور و حرارت و حاصل زحمات یک گروه و فیلمساز را از بین می‌برد.اگر بخشی از این فیلم گنگ است به خاطر این موضوع است وگرنه در نسخه اصلی فیلم کاملا منطق دارد.

 

* سهرابی: دغدغه اصلی من بازیگری نیست

 

پس از صحبت‌های «محمدرضا اسماعیلی»،«ناصر سهرابی» دیگر بازیگر این فیلم اذعان داشت که دغدغه اصلی من بازیگری نیست،من از سال 74 شروع به نقد نویسی کردم و در جریان شکل گیری ساخت این فیلم از همان ابتدا بودم.

 

سهرابی تصریح کرد: «وحید اسلامی» چیزی حدود سه سال برای این فیلم زحمت کشید و من فکر می‌کنم تمام فیلم‌هایی که نام آورده شد یک طرف،اما «وحید اسلامی» برای ساخت این فیلم از مرحله صدور پروانه ساخت تا نمایش خیلی سختی کشید و وزن کم کرد و اگر تلاش‌های «داریوش بابائیان» نبود این تلاش به ثمر نمی‌نشست.

 

وی ادامه داد: من کاری به خوب یا بد بودن این دست فیلم‌ها ندارم.اما این فیلم برای خوشحال کردن تماشاگر و ایجاد لحظاتی شاد و مفرح ساخته شده است.اینکه تماشاگر بعد از دیدن این فیلم با روحیه‌ای بهتر از سالن بیرون بیاید و دلش بخواهد که برود یک پیتزا بخورد.

 

 

 

* فطرت: «دزدان خیابان جردن» قرار بود یک ابزورد باشد

 

 

 

در انتها این نشست نیز «نسیم فطرت» دیگر بازیگر فیلم این طور گفت که «دزدان خیابان جردن» پنجمین تجربه کار بازیگری محسوب می‌شود و دومین کاری است که سعادت حضور در کنار «داریوش بابائیان» را داشتم.

 

فطرت تصریح کرد: در مورد این کار هم،همان طور که گفته شد قرار بود یک کار ابزورد ساخته شود،اما خروجی کار با آن چیزی که ما فکر می کردیم تفاوت داشت.اما به هر حال فضای این شخصیت‌ها یک سری آدم‌های الکی خوش و پوچ بودند که بی‌دلیل و منطق خوشحال می‌شدند، می‌خندیدند و شادی می‌کردند.این فضا از همان ابتدا قرار بود که باشد.اما در یک مورد باید توضیح بدهم که متاسفانه در انتهای کار آقای شفیعی‌جم به دلیل بیماری‌شان نتوانستند حضور داشته باشند و نویسنده و کارگردان تصمیم گرفتند که شخصیت ارژنگ امیرفضلی را جایگزین او نمایند و همین باعث سردرگمی می‌شود و به کار لطمه می‌زند.

 

این نشست در ساعت بیست و دو با تجلیل از مهمانان به پایان رسید.